Select Page

 

Nacht van Kunst en Kennis, die zaterdag 20 september 2014 voor de tweede keer in Leiden werd gehouden, is een zeldzaam succesvolle formule om een groot publiek op de been te krijgen voor wetenschap. Maar liefst 5500 bezoekers trokken erop uit voor lezingen, debatten, muzikale acts, demonstraties en quizzes op negen lokaties in de stad. De organisatie verdient een compliment voor het aantrekken van een gemêleerd publiek, met opvallend veel jongeren.

Mits er financiering voor blijft komen, kan het festival uitgroeien tot een jaarlijks terugkerend fenomeen.

Toch is er het een en ander aan de opzet van de Nacht te verbeteren.

Vergeet de programmering niet
Het programma was vol, erg vol. Het was een zooitje. Een explosie van kleine ditjes tot grote datten. Een rode draad in het programma ontbrak.

Dat kan een bewuste keuze zijn, maar de organisatie had ook gekozen voor het maken van een strak programma met acts die stipt op tijd begonnen. Maar als je van locatie A naar B moet lopen, krijg je een gefrustreerd publiek dat acts half mist en gefrustreerde acts die worden onderbroken door in- en uitlopend publiek.

De organisatie van de Nacht was prima in orde, de programmering niet. Dat is een vak apart.

Wat wil je bereiken
Een ongeordende snackbar, zo was het programma opgezet. Maar zoals iedereen weet zijn snacks lekker, maar vullen ze niet. Op zich niks mis mee, het kan een keuze zijn om zoveel mogelijk mensen in aanraking te laten komen met wetenschappelijke ontwikkelingen. En hopen dat er iets blijft hangen in hun hoofden.

Maar de impact op de bezoekers kan veel hoger worden als er een rode draad in het programma zit. Ik durf het haast niet te zeggen, maar de termen „focus en massa” zijn in deze context van toepassing. Zo had bijvoorbeeld iedere locatie een focus kunnen hebben rond een thema, en hadden die thema’s met een rode draad (zelfs fysiek in de stad aangebracht) met elkaar verbonden kunnen worden.

Maak een echte route
Het verbaast me vaak dat Leiden op een zaterdagavond een erg rustige stad kan zijn. Alle restaurants zitten vol, maar op straat is het voornamelijk stil en leeg. Zo ook tijdens de Nacht.

Als je van locatie naar locatie liep, vond je zo af en toe op de straat getekende pijlen. Maar dat was het enige dat verraadde dat je deelnam aan een groots festival.

De tijd die het publiek gebruikt om zich te verplaatsen, kun je nuttig gebruiken. Bijvoorbeeld voor contemplatie en discussie over wat ze net gezien hebben of waar ze naartoe gaan. Met een heldere rode draad is makkelijk in te vullen hoe de route dan aangekleed zou kunnen worden. Of om ze te laten weten dat het feestje niet is opgehouden. Door bandjes langs de route te programmeren.

Ik hoop dat de Nacht van Kunst en Kennis een Leidse traditie wordt. Ook hoop ik dat alle betrokkenen, nadat ze van hun organisatorisch succes hebben genoten, de opzet kritisch evalueren om de Nacht volgend jaar nog beter te maken.